تبليغاتX
روزی روزگاری زندگی
لحظه های در گذر
دوربین عکاسی.jpg
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم آذر 1388ساعت 10:32  توسط محمد سهیلی نیا | 

 

نجوای باد در گوش درخت پیر

تکرار رقص زردو سرخ در حوض شش گوش آبی

باران اشکی آویخته به هر برگش

می لرزد نگاهم خیره به نگاهت در حیاط پاییزی

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388ساعت 15:14  توسط محمد سهیلی نیا | 

یک گل

یک باغچه

یک باغ،

یک جوانه

یک ساقه

یک درخت،

یک چشمه

یک جویبار

یک رود،

یک رگبار

یک باران

یک برف،

یک سپیده

یک خورشید

یک روز،

یک غروب

یک ماه

یک شب،

یک ستاره

یک آسمان،

یک موج

یک دریا

یک اقیانوس،

یک قلب

یک سینه

یک بدن،

یک نگاه

یک فکر

یک دیدگاه،

یک قدم

یک پیاده روی،

یک دهان

یک کلام

یک گفتگو،

یک ارتباط

یک عشق،

یک لب

یک بوسه،

یک گوش

یک نجوا

یک بانگ،

یک نوازش

یک هماغوشی،

یک آوا

یک موسیقی،

یک خانه

یک محله

یک شهر،

یک مادر

یک پدر

یک کودک،

یک غنچه

یک گل

یک میوه.

                                                                                 تقدیم به علی که صبورانه تحملم کرد و در تکمیل شعر تنها یا ورم بود.

                                                                                               پاییز88

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم آذر 1388ساعت 13:42  توسط محمد سهیلی نیا | 
saat.jpg
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت 11:23  توسط محمد سهیلی نیا | 
2.JPG
+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم آذر 1388ساعت 16:10  توسط محمد سهیلی نیا | 
 

بگذار وقت بگذرد
بگذار حوصله به سر آید
که دیگر تاب تحمل ندارم

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم آذر 1388ساعت 13:13  توسط محمد سهیلی نیا | 
DSC03710.JPG
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 19:41  توسط محمد سهیلی نیا | 

 

یک گل

یک بهار

یک دشت خاطره

یک سبد میوه

کجا مانده ای؟

کجا رفته ام؟

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 20:9  توسط محمد سهیلی نیا | 
1.JPG
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آبان 1388ساعت 0:24  توسط محمد سهیلی نیا | 

 

سیلی سرد باران بر  سفال سقف

کوبه تلخ باد بر درب چهار طاق

شیون سوگواران بر پیکر سرد

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان 1388ساعت 23:13  توسط محمد سهیلی نیا | 
 ترک.JPG
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم آبان 1388ساعت 23:20  توسط محمد سهیلی نیا | 

نجوای دوری در خواب و بیدار صبح گاهی

کودکی آوای آشنایی را با خود زمزمه می کند

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 20:40  توسط محمد سهیلی نیا | 
+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت 0:52  توسط محمد سهیلی نیا | 

 

از عشق گفتم

چه بیهوده

تاریک است خانه

چراغ کو

نوری ای کاش

سیاه

سیاه است خانه

                                       تقدیم به فروغ

                                         پاییز 88

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم مهر 1388ساعت 23:50  توسط محمد سهیلی نیا | 

 

یارم رفت

دلم مرد

دردم ماند

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388ساعت 19:14  توسط محمد سهیلی نیا |